manilenya » pasakalye

Subscribe

» pasakalye

By manilenya - Last updated: Wednesday, March 5, 2008

Sabi ko gusto ko ng pagbabago, ibinalita ko na sa pamilya ko na dahil sa laking syudad ako, gusto kong bumalik sa syudad. Naranasan kong limang araw na walang trabaho at naging nakakabato yung limang araw na iyon. Hindi ko magawang lakarin ulit yung madalas kong lakaran sa tuwing lumalabas ako. Nakakasawa na rin yung pabalik-balik ko sa mga maliliit na shopping mall na pinupuntahan ko. Wala rin akong nakikitang bago.

Sabi ko nga sa kapatid ko minsan habang naglalakad ako, isip lang ako ng isip sa gitna ng makakapal na yelo. Pero minsan din wala na kong naiisip. Basta lakad ng lakad na para bang naglalakad sa ulap habang nakasukbit ang mga kamay sa loob ng bulsa ng jacket. O kaya nama’y hinihipan ang mga kamay sa sobrang lamig. Maya-maya napapansin ko nakatapak na pala ang snow boots ko sa yelo na malambot, biglang bagsak na ang boots ko sa tubig. Para bang eksena sa mga Korean novela na ginawa ng winter.

Sabay tawa siya. Alam na alam niya yun dahil fan siya ng mga Korean novela. Marami pang napagkwentuhan na hindi ko na matandaan, akala ko pa man din may photographic memory ako.

Tinanong niya kung may mga kaibigan na ba ako rito, sabi niya baka mawala ang pagkabagot ko kung mayroon nga. Sabi ko wala.

Sabi niya pa paano daw ako magkakaroon ng kaibigan e masyado daw akong unsociable. May split personality ako sabat ko sa kanya. Mahilig akong mag-isa pero kaya kong maki-indayog sa gulo ng iba.

Ang gusto ko lang naman e magkaroon ng konting sigla ang buhay ko dito. Pwede akong lumabas mag-isa, pumunta sa isang maingay na lugar tutal naman iyon ang nakasanayan ko..ang maingay na lugar, pagkatapos pupunta ako sa isang sulok at bubuksan ko ang pahina ng librong binabasa ko. O kaya naman maglakad-lakad (pa rin), pwedeng bitbit bitbit ang pipitsugin kong camera at kukuhanan ng litrato ang mga paa ng mga kasabay kong naglalakad sa kalsada. Nakita ko ang Yonge St. sa Toronto, ang sarap magkukuha ng larawan doon.

Gusto kong iexplore ang syudad, pero minsan nagtatanong ako kung gusto ko nga ba talaga o naimpluwensyahan lang ako ng binabasa kong libro?

Rate this:

2.5

Change is Inevitable, Change is Constant

By manilenya - Last updated: Wednesday, February 27, 2008

Sa syudad ako pinanganak. Kung itatanong mo kung saang syudad, taas noo kong sasabihing “doon sa malapit sa malabundok na basura.” Doon kung saan nakilala yung mga sputnik at sigue-sigue gang na nagpapalitan ng taga, sumpak at pana.

Lupa ang kinamulatan kong tinutuntungan ng paa ko. May mangilan-ngilang puno akong kinakapitan, habang sa isip ko ay kumakanta ako. Palagay ko ay mga kantang kundiman na napapanood ko sa mga lumang pelikula sa tanghali. Mga pelikulang magkasabay naming pinapanood ng aking lola. At sa harap ko naman ay ang mga bangka na nakahimpil sa gilid ng mga lambak ng basura.

Iyong lambak ng basura, ilog sana iyon pero hindi na makita.

Ibayo ang tawag namin sa mga nakahilerang bahay sa tapat pagkalagpas ng ilog. Malinaw pa ang itsura ng mga reta-retasong plywood na ginawang bahay. May mga mala kurtinang mga sako na siyang ginawang pantabing sa pintuan.

Habang lumalaki ako, kasabay ng pagtigas ng mga lambak ng basura sa ilog hindi pa rin mapagkit sa isip ko ang itsura ng mga kabahayan sa ibayo. Sa pagdagdag ng mga panahon, iniisip ko kung ano ba ang nabago. Nabawasan ba ang ang mga retaso ng plywood? Bakit parang nag-iba ang bintana. Uy mukhang babagsak na ang kabilang bahay.

Naalala ko tuloy noong una kong napanood yung pelikulang Insiyang ni Hilda Koronel. Tuwang-tuwa ako dahil sa halos lahat ng lakaran nyang iskinita ay alam ko. Ultimong yung binibilihan ko ng mga kendi ay naging tambayan ng mga karakter ng pelikula.

At iyon rin ang naging batayan ko para ikumpara ang itsura ng kinalakihan kong lugar noon at ngayon (yung ngayon ay nung mga panahong napapansin ko na yung malaking pagbabago)

Noon ko naisip na inevitable ang pagbabago. Na kahit na ano pang gusto kong pananatili na sa iba’y nakasusulasok ng lupang pinanggalingan ko ay hindi pwedeng mangyari yun.

At ngayon sa sarili ko, nararamdaman ko na mayroong isang depenidong pagbabagong naglalaro sa isip ko. Hindi ko lang alam kung kakayanin kong gawin. Pero desidido ako dahil gusto ko ng pagbabago.

Rate this:

2.5

Haling sa Mailap na Usa

By manilenya - Last updated: Thursday, February 21, 2008

Nakita ko na naman sila. Ngayon medyo malinaw na sila sa litrato dahil kahit malayo nasa tapat ko lang sila. Pero noong nakita nila akong nakatutok sa kinaroroonan nila, mabilis tumakbo yung dalawa. Noong una pakiramdam ko nakikipagtitigan sila sa akin sa tuwing makikita ko sila. Malayo man, alam ko na alam nila na pinagkakatitigan ko sila.

Noong minsan sa tapat mismo ng deck sila nakatambay. Naghahanap ng makakain. Nang nararamdaman ng usa na may mga matang nakatanghod sa kanya, bigla siyang humalinghing na parang kabayo. Sabay takbo sa gilid ng bahay papunta sa isang sulok ng mga puno.

Iniisip ko kung makikita kaya sila ni Aya, ano ang gagawin ng bata? Ahhh alam kong hindi sya matatakot, mas matapang sa akin ang batang yun e.

At iniisip ko rin dahil sa parang haling akong makakita ng mga usa sa malapitan, baka pag nagtagal ako dito maisipan kong mag-alaga ng usa. Pero malabo. Saka hindi na sila pagtatyagaang hantingin pag nangyari yun. Wala ng thrill.

Rate this:

2.5

The Height of Social Climbing to the Max as in Up Up And A

By manilenya - Last updated: Tuesday, February 19, 2008

—————-
Now playing: Maroon 5 - Wake Up Call
via FoxyTunes —————-
Now playing: All American Rejects - 1111 pm
via FoxyTunes —————-
Now playing: Kelly Clackson - Miss Independent
via FoxyTunes —————-
Now playing: Track 09
via FoxyTunes —————-
Now playing: Nickelback - Fight for All the Wrong Reasons
via FoxyTunes —————-
Now playing: Rihanna ft. NeYo - Hate That I Love You
via FoxyTunes —————-
Now playing: Bryan Adams - Please Forgive Me
via FoxyTunes —————-
Now playing: Chris Daughtry - It’s Not Over
via FoxyTunes Kailangan ko na talagang bumoto. As in kailangan ko ng bumoto. Kanina lang pinag-uusapan sa inuman ng mga tropa ng tyuhin ko yung snap election daw noong dekada nobenta na pagbobotohan kung gagawing state ng US ang pinas. Bigla akong naduwal.

Wala kasi akong natatandaang ganun e. Ang alam ko nagtatalo-talo ang senado kung kailangan panatilihin ang base militar sa Ongpin..este sa Subic (hehehe ang layo lol!)

Panahon pa ng kopong-kopong ang isyu na yan. Kinamatayan na nga ni Rizal e (ngeks Speyn pala yung sinasabi ko)

Ang isyu ngayon ay kung sino ang magwawagi sa logo contest ng Social Climbing Class101. Kung sino ang magwawagi sa tumataginting na 5 kiyaw kiyaw!

Kailangan kong gawin ito. Sorry pero ayaw kong mapatalsik sa pederasyon ng mga social climber ng mga pinoy blogger around the world of tralalala. At higit sa lahat, ayaw kong matanggalan ng trono bilang suma cum laude ng Social Climbing Class 101.

Hehehe mukhang makakadami ako ng kanta dito sa entry na to. Ang saya saya!!

Medyo mahirap kasing pumili. Una hindi ako kasali..hindi ko kasi natyambahan ang tsampyon ng logo na si kapatid na panjjjjjjjjjjjjjeeeeeeeeeeeettt!!

Pangalawa, mahal ko silang lahat. As in mahal ko si tukayong malen. As in mahal na mahal ko si Daddee Ambo. As in mukhang masarap mahalin si KK. At as in sarap sigurong makajamming sa tugtugan si Itot, siya tutugtog ako ang makikinig.

Pero ika nga ng kakilala kong tibak sa kanto, walang gitna. Kaliwa’t kanan lang meron. Heh! wasted na yata ako sa tinutugtog ng foxytune ko.

Kailangan ko ng bumoto. At ito ang boto ko.

Ang ganda ng feeling….

By manilenya - Last updated: Sunday, February 17, 2008

Kanina sabi ko gustong kong bumili ng Dance Revo. Gustong gusto ko talaga yun kahit na hindi ako marunong. Sabi ko matututo rin naman ako. Parang larong step-no step-yes lang naman yun diba? Feeling ko kasi kung magkakaroon ako nun at kung gagamitin ko yun, tiyak mawawala ang mga kabilbilan ko.

Ewan ko ba kung bakit feeling maganda ako ngayong araw na ito gayung napapansin ko na bumabalik na naman yung mga flakes sa ulo ko. Sabi ng kapatid ko noong bago-bago ako sa Singapore noon, ganun daw yun kapag napunta ka sa ibang lugar. Nagkakaroon ng reaction ang balat o anit sa bagong environment. Pero matay ko mang isipin mahigit walong buwan na ako dito. Hmmnn baka sabihin nyo sa akin e “paligo lang ang katapat nito.” Naliligo naman ako pramis.

Usok

By manilenya - Last updated: Saturday, February 16, 2008

Kung ang habol mo sa paninigarilyo ay ang usok na lumalabas sa bibig o ilong mo, at paminsan-minsang paglabas nito sa tenga mo (kung nagtitrip o kaya nama’y feeling mo isa kang magician na yosi boy o yosi girl), dito sa malamig na kinauupuan ko e malamang hindi ka na magyosi. Lalo na kapag nalaman mong aabot sa kulang 400 pesos ang isang kaha.

Pero kung adik ka naman sa usok ng sigarilyo (hindi sa nikotina), okey lang. Yosi pa rin.

Bulong…bulong….

By manilenya - Last updated: Thursday, February 14, 2008

Kasalukuyang nasa negatibo otso ang temperatura dito. Kahapon ng umaga pag gising ko ay nasa negative 23 siya, hindi ko alam kung kasama na diyan ang tinatawag nilang plus windshield. Sa totoo lang hindi ko pa alam kung ano ba yang windshield na yan. Hindi na ako magtatanong. Dahil ang alam ko hindi naman ako masasagot. Naalala ko pa ng magtanong ako kung bakit kailangang turkey ang ihanda sa hapag kainan kapag Thanksgiving Day. Kaya huwag na lang. Masasayang lang ang laway ko. At masasayang lang ang ilang minutong pag-iisip kunwari ng pagtatanungan ko.

So jaded

By manilenya - Last updated: Sunday, February 3, 2008

Yes Ms. Leah, I am bored.

I just baked banana muffins and brie cheese earlier but I am still bored. I tasted the brie cheese but it didn’t take out my boredom.

I did fix the sound system and some other stuff in the basement but those won’t help either.

My uncle asked me to come with them in the casino but I don’t consider wasting money will lessen my present frame of mind.

I am actually having my Budweiser now and a smoke earlier. Those made me realize that I am completely jaded. My life is so monotonous. How I wish I was with Reynz and Chuva yesterday night when they hit the bar lol!

I was wondering if I was with them, can it make me more contented. Oh no…I hate to see those longggggggg sausages that Reynz were excited to confer with last night.

I don’t like longgggggggg sausages with my Budweiser right now. Oh! I am running out of beer, maybe the red wine could help.

Rate this:

2.5

Date with my PC

By manilenya - Last updated: Saturday, February 2, 2008

karmi: hapi balentyms ate!
karmi: hehehe
karmi: san tau? lol
nalen aguilar: hehehe wala
karmi: hehehe..
karmi: sa harap ng pc lang ako. lol
nalen aguilar: oo as usual
nalen aguilar: date with my pc
karmi: naman.
karmi: hehehe
nalen aguilar: lol!

Asa pa ko. Ilang Pasko, Bagong Taon, pyesta, pyesta ng patay, birthday ko, at balentayms day na wala akong kadeyt kundi ang PC ko?

Rate this:

2.5

Ang pagbabalik ng panday este ng bobang pinay

By manilenya - Last updated: Tuesday, January 29, 2008

Masaya ito. Kitang kita ng (balat ng madla) ng iilang readers ko yung kahinaan kong magpalit-palit ng isip. Ito yung sinasabi ng nanay ko na minana ko sa tatay ko. Sa ngayon ito ang gusto, bukas iba naman. Sa loob ng mahigit isang buwan, nagmistula akong naglaro ng pitik bulag na walang kalaro. Pero dahil sa hindi ko ganun maipaliwanag yung larong pitik-bulag na walang kalaro, mas madali sigurong sabihing nilaro-laro ko ang blag ko. Bukod pa doon naglaro-laro pa ako sa mga blag na ginawa ko pero pinagbubura ko rin naman. Ganoon naman yata talaga ang mga nababagot.

Sabi nga nila kapag bagot ka na sa buhay mo, bakit hindi ka gumawa ng mga bagay na hindi mo ginagawa dati kaya naman baligtarin mo. Katulad ng hmmnn….baligtarin mo mundo mo. Siguro naman nakukuha nyo na ito.

At dahil blogging ang mundo ko (patunay na wala akong social life o mas tamang ito ang social life ko ayon kay Isagani) binaligtad ko ang pagbablag ko. Hindi naman ako natalo. Isinisigaw ko na nag enjoy ako. Pero lahat ng laro syempre may katapusan. Tapos nang maglaro ang bobang pinay. Balik na ulit sa katotohanan.

Rate this:

2.5

Para sa Aso

By manilenya - Last updated: Monday, January 28, 2008

At dahil nagkaka-halaga ng limang daang (kaneydiyen) dolyares - beinte mil kapag kinonbert mo sa peso, mas malaki pa kaysa sa buwanang padala ko sa pamilya ko sa pinas- ang aso, kailangan healthy water ang gagamiting inumin. At kailangan din gagamitan mo ng tinidor na syang ginagamit ng mga amo (kasama na ang alilang tulad ko) ang pagpeprepara ng pagkain nito, kasama ng paggamit ng iba pang gamit sa kusina.

Noong minsang maghuhugas ako ng pinggan, nakita ko ang lababo na may tira-tira pang pagkain ng aso na nanggaling sa pinagkakainan nito. Nakita ko rin yung foam na panghugas ng pinggan na mukhang ginamit pang pangkuskos sa lababo, hindi ko tuloy alam kung gagamitin ko ba o hindi sa mga hugasan ko. Parang gusto kong masuka tuloy. Pero wala akong choice tutal aso naman nila iyon at mga pinggan naman nila iyon.

Pero kung ako ang tatanungin? gusto kong tatakan ng marker yung mga ginamit nila para sa aso, pero syempre kung lahat gagamitin nila baka magtaka na sila at bakit lahat ng kubyertos nila e me tatak (hehehe parang mga kubyertos sa pinas)

At ang masama pa nito, baka minsang pagkain ko ang makuha kong kubyertos e me nakasulat na “para sa aso”. Tsk tsk tsk! Ayaw ko. Kaya di bale na lang.

Rate this:

2.5

Diyeta

By manilenya - Last updated: Sunday, January 20, 2008

Nagmistula akong nabugbog ng mag-asawang sampal sa tanong ni Rino (nasaan na si Melai na iyon? = “Don’t mind what I am going to say, hwag mo na lang intindihin pero sa totoo lang I miss the old manilenya, the one I came to know sa pamamagitan ng kanyang pagsusulat na nakaka-aliw, nakakapag bukas ng isipan at kamalayan”)

Una, patawad..sorry pero nakokornihan ako sa mga pinagsusulat ko gamit ang “sariling lengwahe ko” nagpapakatotoo lang ako. Madalas nasa isip ko na baka pinagtatawanan na lang ako. Isang ugali na nakakabit na sa anit ng bao ng ulo ko. Walang pinagkaiba sa paranoia. Ibig sabihin lang noon may pagka makitid ang utak ko. Dahil sa wala akong tiwala sa kakayahan ko na magsalita at magsulat, nagkakaroon na tuloy ako ng kawalan ng tiwala sa mga taong nasa paligid ko. Kung tanggap ba nila ako o hindi.

Pero huwag kang mag-alala Preng Rino, kung gaano ako nakokornihan kapag nag tatagalog ako ganoon din ako nakokornihan kapag nag iingles ako. Ibig lang sabihin noon, hindi ko alam kung saan ako susulong. Hindi ko alam kung kakaliwa ako o kakanan. Hindi ko rin alam kung ano ba talaga ang gusto kong gawin sa blogosphere (palagay ko nagkakalat na lang ako.)

Pero ito ang alam ko. Dinedyeta yata ako sa internet kuneksyon ng amo ko……..punyemas!!! grrrrrrrrrrrr %$%^&&*(%$^%$#$@#$@@##$%#$^%%^*&

Rate this:

2.5

Pulitikang Pinoy

By manilenya - Last updated: Monday, January 7, 2008

Una akong nakakita ng rali ay noong nasa unang taon ako ng high school. Paglabas ko ng eskwelahang pinapasukan ko ay mayroong hindi kalakihang grupo, may hawak hawak na flag ang mga nasa harapan at mga sumisigaw. Mga sigaw na hindi ko maintindihan. Yung nakalagay sa pulang flag nila ay isang malaking letrang I. Natatandaan ko yung I na iyon ay kasama sa mga listahan na ipinamigay sa amin noon na mga sign na tinatawag na satanista. Nito ko lang nalaman na red scare pala yung papel na ibinigay sa amin noon.

Pagakatapos ng tagpong iyon, saka ko napanood ang laksa-laksang tao sa Edsa. Mga taong nag-aklas laban sa kasalukuyang pamahalaan noon. Laban daw sa diktadurya. Nawala si Apo Makoy at pinalitan ng asawa ni Ninoy Aquino, yung nakasalaming binaril sa tarmac.

At naibalik na nga daw ang demokrasya.

Pero pagkalipas lang ng may isang buwan, nagkaroon ng putukan sa Mendiola. Nagkaroon ng ng isang madugong dispersal ang mga rali ng mga magsasaka at kinseng katawan ang nabuwal sa kalsada pagkatapos mailuklok sa poder ang taong magbabalik daw ng demokrasya.

Pagkatapos ng kulang 20 taon, naulit ang istorya. Nadagdagan ang drama sa kasaysayan ng pinas. At muling naging sikat sa katapangan at prinsipyo ang mga tinatawag na komon-tao sa pinas. Mga komon-tao na muling nagamit ng mga taong may maruming pulitika.

Ang entry na ito ay unang yugto para sa Campaign Supporting Good Governance ni Pedestrian Observer.

Please Join Bloggers Supporting Among Ed’s Good Governance Campaign! Among Ed needs your support! Show your support through your blog rejecting the moral degeneration of patronage and personality politics. I-klik lang po ang link sa itaas. Maraming Salamat!

Rate this:

2.5

My new year’s resolution

By manilenya - Last updated: Wednesday, January 2, 2008

Sa tanang buhay ko ngayon lang ako magseset ng new year’s resolution. Hindi uso sa akin ito noon kasi sabi ko hindi rin naman masusunod, pero this time gusto ko siyang sundin. Konting disiplina ika nga.

Ang aking resolusyon:

Basahin ang mga librong binigay, pinilit na ibigay, binili at balak bilihin. Sayang kasi, maluluma ng hindi nabubuklat.
Matulog ng maaga. Siguro bukas ko na sisimulan.
Magyoga (read mag exercise). Nasa Singapore pa lang ako gusto ko ng magyoga kaya lang namamahalan ako sa fee e.
Mag-aral. Pwedeng mag-aral magdrive, ng photography, creative writing o ng AB English <—ito kasi naalala ko yung sabi ng tita ko noon na kailangan daw ang kuning kurso e yung kurso kung saan hindi ka magaling para pagkatapos mo at least me alam ka na kahit konti.Pero kapag nabasa ito tyak ng nanay at tatay ko dalawa ang sasabihin nila. Ito yung “walang katapusang aral na naman yan” at “kursong hindi ako kayang buhayin na naman”
Ituloy ang pakikipag chat sa italyano na naliligo hanggang sa maalibadbaran sya sa ingles ko.
Magdagdag ng pagkakakitaan bukod sa pagpapa-alila sa mga puti., ayaw kong maglitanya kung bakit. At dahil sa isa akong netizen siguro makisayaw na rin ako sa bagong tugtog at ito yung gumawa ng mga sponsors post. Mukhang hindi akma sa manilenya yung ideya pero sa dalawang blag na isinali ko mas mabilis ang aprub dito, iyong isa deny as usual. Iba pala talaga ang usapin ng page rank. Kaya sa mga susunod na entry wag sana magulat ang iilang blogger/readers na napapadapo dito kung may mga sponsor entries na rin ako. Ibig sabihin nito, nangangailangan ako ng editor na mag eedit ng ingles ko ng libre. Salamat kung ikaw na iyon.

Rate this:

2.5

dalawang oras at beinte kwatro minutos bago mag Bagong-Tao

By manilenya - Last updated: Monday, December 31, 2007

Habang ninanamnam na ng mga nasa pinas at iba pang lupalop ng mundo ang hangin ng bagong taon, heto ako alas nuebe dose ng gabi nakaharap sa pc. Ewan ko ba kung bakit sa tuwing pagkatapos kong magpost ng hiatus o pagpapahinga sa blag, saka naman ako bigla magpopost.

Walang maingay na putukan dito sa lugar ko. Lahat kami dito sa bahay ay mga gising. May mga nanonood ng telebisyon, nanonood ng movie, naglalaro ng playstation at ako heto nagbablag.

Katatapos lang naming mag dinner, medyo busog kaya hindi ko alam kung meron pa kaming ikakain mamayang alas dose. Mag-aantay kami ng alas dose para masabing sinalubong namin ang 2008 ng gising.

Maligayang Bagong Taon maya-maya. Alas nuebe trenta’y kwatro pa lang ngayon at mayroon pa akong dalawang oras at beinte sais minuto para pag-isipan kung ano ba ang nangyari sa akin sa loob ng isang taon.

Apdeyt: alas dose kwarenta’y sais pagkatapos mag count down ang mga nasa Toronto….sabi ko na nga ba e wala ng makakakain.

Rate this:

2.5