manilenya » Blog Archive » Mommylenya fears

Subscribe

Mommylenya fears

By manilenya | 57 Comments

Last updated: Sunday, December 16, 2007

Ninenok ko kay Senyorito Ambo yung title ko since mommylenya ang tawag nya sa akin at sa tingin ko e bagay na bagay yung title sa meme na ito na inabot na ng isang libong taon bago gawin.

Para sa akin masyadong kritikal ang isyung ito, yung isiwalat ang mga fears ko bilang ako na isang ina at ako bilang isang single mother/older sister ng nag-iisa kong anak.

Ipinanganak ko si Aya noong panahon na sikat na sikat si Leo Echagaray. Isa akong bagong ina, undergrad at hindi sigurado sa bagong buhay na tinatahak ko bilang isang ina at soon to be a “separada” beauty. At dahil nga sikat si Echegaray ako’y biglang natakot sa mga manyak na lalaking naka costume ng angel’s suits, I was paranoid back then. Hindi ako mapakali kung hindi ako ang magpapalit ng diaper ng anak ko.

At kung sa inaakala mo na iyan na ang kinatatakutan ko, nope. Alam ko na may mas matindi pang darating sa mga susunod na panahon, hindi ko lang malaman eksakto kung ano yun.

And she turned 2 and a half. Pagkatapos niyang kabisaduhin yung kantang `all by myself` ni hehehe nakalimutan ko name nya (my alzheimer`s disease again), nakita ko siyang may hawak hawak na kutsara at kinukutsara yung `balls` nung pinsan ko na kasing edad nya rin habang nakahiga sa center table.

Siyempre nagulat ako at ito ang reaksyon ko:

Ako: Ayaaaaaaaaaa!!!! ano ginagawa mo?

Pinauwi ko yung pinsan ko sa bahay nila at hinila ko pataas, papuntang kwarto si Aya. Maya-maya umiiyak na ako. Ang sama ng tingin ko sa kanya pero sya wala lang, nilalaro kung ano mahablot ng kamay. Tinupi-tupi ko mga damit nya tapos balik tingin ako sa kanya na tumutulo na mga luha ko.

Bigla ko naalala yung isang pangyayari na prinesent ko sa Mental Hygiene class ko noong nag-aaral pa ako. Tungkol ito sa dalawang magpinsan na parehong may tatlong taong gulang na naglalaro ng bahay-bahayan, nakita sila ng mga magulang nila na magkapatong sa kwarto with matching kumot pa at bilang isang ina nakakatakot yun diba?

Tingin ulit ako sa kanya at ngayon humahagulgol na ko.

Aya: Bakit ka umiiyak ma?

Ayos ha! kanda emote na ko siya parang wala lang as in hindi nya alam kung bakit ako umiiyak. Pero ano nga ba ang dapat iexpect ko sa isang dalawa’t kalahating taong gulang? Wala siyempre.

At wala pa rin akong pwedeng i-expect sa mga darating na panahon lalo na at patuloy siyang magiging bata pa rin.

Tinanong ako minsan ng tita ko nung naglilimang taon na si Aya, paano daw kung isang araw e maging aktibista din si Aya tulad ko noong nag-aaral pa ako. Ang sabi ko okey lang. Kung iyon ba yung gusto nya e at ang sabi ko mas maganda kasi alam ko na nag-iisip siya pero kailangan magtatapos siya ng pag-aaral habang gumagampan ng responsibilidad sa bayan. (Bagay na hindi ko nagawa noon.)

E paano naman daw kung sakaling sa murang edad e mabuntis, ano daw ang gagawin ko. E di magbuntis, pero hindi siya magpapakasal. Not until she’s mature enough at yung lalaking makakabuntis sa kanya at higit sa lahat kailangan magtapos pa rin siya sa pag-aaral niya.

Hindi ko alam kung sakaling mangyari yang mga bagay na yan e talagang ganyan nga ang gagawin ko pero ineexpect ko na ganyan nga ang gagawin ko.

Iyong mga bagay tungkol sa future ng mga anak, alam ko lahat ng magulang ay iyon ang kinatatakutan kaya ako hindi na ko natatakot kasi alam ko na hindi ako nag-iisa pagdating sa mga ganung bagay. Marami akong pwedeng maka exchange notes about parenting teenager’s stuff. Sa ngayon masaya pa ako dahil hindi ko pa nararanasan ang mga ganitong klaseng problema.

Sa kabuuan, ang mas kinatatakot ko ay yung may manakit kay Aya ng wala siyang kalaban-laban. Alam ko kung ano ang sinasabi ko pero kumplikado kung idedetalye ko pa. (Iyan yung mga tumatakbo sa isip ko about this meme during the time na hindi ako nagbablog but I decided not to post it dahil masyado ng personal.)

At kung sakali man na mangyari iyan. Ang sinumang manakit sa anak ko ng walang kalaban-laban (emosyonal man o pisikal) tiyak na tiyak na papatayin ko.

Papatayin ko ng masamang tingin pramis.

Noong tinanong ko si Aya kung bakit niya kinukutsara yung “balls” ng pinsan ko na kalaro niya, ang sagot niya ay “ginagamot ko kasi siya, doktor ako doktor!”

Nito ko lang narealize na sa halip nag-iiyak ako noon dahil doon, dapat pala mas magandang pinaliwanagan ko ang anak ko ng ganito:

Pag doktor ka hindi kutsara ang ginagamit mo kundi stethoscope, at ang ari ng lalaki e hindi kinukutsara kapag ginagamot. Sinisilip iyon para malaman kung luslos o hindi, kung may sugat o wala. At saka hi-tech na ngayon, kuhanan lang ng dugo o ihi malalaman mo na kung may sakit o wala. Kaya dapat e tinusok mo ng karayom.

Hehehe! tiyak sinugod ako bigla ng tita ko kung ginawa ni Aya yun.

57 Comments »