manilenya » Blog Archive » Rebuttal ng isang manilenya (Re-issue)

Subscribe

Rebuttal ng isang manilenya (Re-issue)

By manilenya | 24 Comments

Last updated: Thursday, October 4, 2007

Ayaw ko ng magpalawig pa dahil nasabihan na akong naging “subhetibo” (kung mali ang ginawa kong pagtagalog sa subjective pasensya na, madalas kasi naaliw ako sa mga gawa-gawa kong paglipat sa tagalog ng mga ingles na salita - sabi nga diba ang mga pinoy likas na malikhain pagdating sa mga salita.) sa isang komento na ginawa ko na nasundan pa ng medyo maiinit na komento na may kasama ng rektipikasyon syempre. Isang puna iyon ng kapwa blogger na tinatatanggap ko. Tao lang kaya ako.

Nakalimutan kong idagdag: may puntos ako pero subhetibo ang dating kaya subhetibo pa rin.

Noong una gusto kong magkaroon ng isang assessment sa sarili ko bilang pinoy blogger at ang blag ko bilang blag ng isang bobang pinay na unang nagkuwento ng sariling karanasan, nagbibigay ng haka-haka at paminsan-minsang nagbibigay ng sariling opinyon pagdating sa pulitika at lipunang Pilipino. Pero siguro sa ibang panahon na iyon. Nakita ko kasi ito:

Rebuttal ng isang manilenya

Nagising na lang ako bigla na ayaw ko ng gamitin ang mga katagang -ang blog ng bobang pinay-, una may nakapansin na baka daw isipin na sumasakay ako sa popularidad ng gumawa ng Bobong Pinoy. Pangalawa naisip ko na maaring makasakit ako ng loob ng ibang tao dahil kapag sinabing pinay maaring ipinakikilala ko na rito ang buong populasyon ng mga kapwa ko pinay katulad ng nasaktan ako ng mabasa ko sa isang pakikipag-usap sa isang kaibigan ang mga salitang “you know how stupid Filipinos are“. Pinoy kasi ako e. At kapag sinabi mong stupido ang mga pinoy para mo na ring sinabing stupido ako.

Iyong paggamit ko noon ng bobang pinay, isang katunayan lang kasi iyon ng pagiging self-depreciative ko pero iba pala kapag yung buong kalahi ko na ang pagsasabihan ng stupido. Parang hindi na ko makakapayag noon.

Kahit pa sabihing bumoto ang sambayanang pilipino ng isang artista sa pagkapangulo at noong bandang huli ay pinababa rin ng mga middle class kasama ng mga pulitikong may sariling interes sa nasabing posisyon, walang karapatan ang sinuman na sabihing istupido ang napakaraming mamamayan na bahagi ng mga pinaghahariang uri.

Para sa akin wala itong pinagkaiba sa pagdikdik sa isang babaing nireyp sa halip na akusahan ang rapist nito, pagpapakulong sa isang batang nahuling nang-amot ng tinapay dahil sa gutom sa halip na pakainin ito, at pagtanggal sa trabaho ng isang manggagawa dahil sa humihingi ng kaunting dagdag na sweldo sa halip na dagdagan ang sweldo nito.

Kung tumakbo man sa eleksyon ang isang artista wala tayong magagawa dahil karapatan naman nila ito. Iyon ang diwa ng sinasabing demokrasya, iyon din ang diwa ng sinasabing kalayaan. At malaya din ang mamamayan kung sino ang gusto nilang iboto, ngayon kung mayroon mang pagkakamali sa pagboto dahil sa bumoto sa maling kandidato o nagpadala sa kaunting suhol ang nakararaming pinoy, kasalanan ba nila ito?

Hindi ba masasabing kasalanan ito ng mga nagsasabing mas may isip sila dahil hindi nila ibobot ang mga kandidatong nabanggit ko dahil sa halip na magsalita sa pageeduka ng mamamayan ay mananahimik lang sa isang tabi dahil sa sinasabing kultura ng kapaguran? pero mas kultura ng walang paki-alam para sa akin.

Ngayon kung igigiit sa akin ang mga nakalagay sa Pedagogy of the Oppressed, bakit di kaya namin muling upuan ang nasabing libro para malaman ang esensya ng edukasyon para sa mga Pinaghahariang Uri sa lipunan? Hindi ko natapos ang libro pero malinaw sa akin na sa bandang huli magkakaroon ng pagkatuto hindi lang ng mga tinatawag na Oppressed kundi pati na rin ang tinatawag na facilitator ng pagkatuto.

Nakikita natin ang problema pero may mali yata sa pagbibigay ng solusyon.

Ito’y sa pakiwari ko lamang kaibigan.

Ginawa kong entry noong Pebrero 5, 2007 - kasagsagan ng kampanya para sa eleksyon - rebuttal na rin sa isang kaibigan na may hindi magandang pagtingin sa kapwa pilipino pagdating sa pagpili kung sino ang iboboto.

Ang entry na ito ay isa pang pagpapakilala sa sarili ko na nagmamahal hindi lang sa bayan kundi sa mga mamamayan ng bayang sinilangan ko at kailangan kong ipagsigawan iyon.

24 Comments »