Wala ng pala-palabok sagutin ko na lang ang meme na ipinasa ni pixelus noong 19 kopong kopong pa.  Dahil sa hindi naman ako espesyal bilang isang blagista hindi ko na pinapangarap pa na magkaroon ng isang tao na magpapasikat sa akin at sa blog ko para maisulat sa dyaryo kung kailan ako nagumpisang magblog.  Mas lalong hindi ko rin kayang iprisinta ang blog ko para maisulat nila dahil hanggang dito lang sa pahinang ito nagiging makapal ang mukha ko.

Ang rules:

• Gumawa ng post at pamagatan ng “In the Spotlight” katulad nito.
• Syempre kailangan may linkback sa nagtag sa iyo.
• Ang sabi huwag daw basta-basta kopyahin ang instruction, gumawa ka daw ng sarili mo.  Gusto mo lagyan mo ng art -hehehehe ang gumawa nyan uto-uto lol!- basta sabi dito ganun. Tapos. 
• May mga pagpipiliang mga tanong dito (naku tyak ang taas ng google rank nito.)  Pumili ka na lang kung ano ang gusto mong sagutin.  Ako ginaya ko lang mga tanong na sinagot ni Pixelus.
• Ipasa ang meme na ito sa lima pang gusto mong maging sikat kagaya ko ngayon at kagaya mo kapag nagawa mo na ito.  Wahehehehe! sikat na ko grabeh!

Ako naman sa spotlight:

What makes your blog unique?

Simple.  Yan na sagot.  Iyong tatlong bilang na bilang sa daliri ko na naging bokal na sabihing gusto nila ang blog ko ay dahil sa kasimplehan.

When did you start blogging?

June 2005, sawa na siguro ako sa pakikipag-usap ng mga walang kawawaang bagay sa IRC kaya nagpasya akong magsurf naman.  Kakasurf napadpad ako sa mga site ng mga magagaling na pinoy na nagkukwento ng kahit na ano pero hanggang pagbabasa lang ako.  Naaliw lang ako sa kanila, hindi ko sila ginagaya.  Una sa tingin ko mahal ang magkaroon ng sariling websayt, pangalawa kumplikado para sa akin yung pagmamaintain nito.  Ang akala ko noon kailangan mo pang mag-aral ng dalawa hanggang apat na taong kurso sa web designing bago ako makagawa nito.  Magastos kaya huwag na lang.  Pangatlo, isang simpleng bobo ako.  Hindi matalino kaya hindi ko kaya ang kaya nilang gawin.

Tamang tama namang isang kasamahang OP sa manila-dalnet ang nag-umpisa palang magblog, niyaya nya ako kasama pa ng ilang mga co-OP na maging contributor sa blog nya sa blogspot.  Naenganyo.  Nangulit sa mga comment.  Nangulit ng nangulit sa mga comment pero hindi nagpost ng entry.  Noong makaisip akong magpost huli na, ginawa na niyang blog tungkol sa sex scandal ang site nya.

Doon ako nagdecide mag-maintain ng sarili at nakagawa ng blog na ang mga entry e galing sa inbox ko.  Copy and paste at feeling ko ang galing galing ko na.  Tumatalino na yata ako.

At katulad ng pagchachat nakaka-adik din palang magblog.  Iyong pagiging adik nakatulong yun para madevelop ako bilang blogger.  Yun bang hindi na kailangang magcopy and paste para lang makagawa ng entry.  Nalaman ko kasi na iyong ultimong pagpasok mo sa banyo e pwedeng iblog.

Is this your first meme?

Nope.  Marami na.  Maraming marami na baka nga sa susunod puro meme na lang makikita dito e.

What do you hope to accomplish with your blog?

Hindi ba lapag sa lupa kung sabihin kong gusto ko itong gawing libro?  Kanina lang may nakausap ako na hindi kakilala.  Tinanong nya ako kung saan daw ako naging tibak -nabasa nya sa About Me ko-  yung salitang tibak pa lang parang keyword na yun sa akin na basta na lang nagsabi sa kanya na “gusto kong magsulat, nito ko lang nalaman nung natuto akong magblog.” nung tanungin nya ako ng “writer ka ba?”  Ang una kong sagot,”writer wannabe”.

If you were stranded on a deserted island what three things would you want to have with you?

mp3 player ko, libro at sunglass para sa init ng araw…masakit sa mata yun e.

Are you a spiritual person?

Ewan ko.  Siguro oo.

Ngayon ipinapasa ko ang kasikatan sa aking tatay, sa pre kong mahal, kay kaibigan, kay melo at si manong.

Viewed 336 times by 84 viewers