Ang epilogo ko nasa bahay na ni Tikey. Ang blog entry ko nasa comment page na ni Sashing. Ano pa ba? wala na.
Daragdagan ko sana ng madrama at pwede ring may dagdag na nakaririmarim na istorya ang katapusan ng mga kwento ko sa loob ng anim na buwan, kaya lang itong si tikey na sobrang tuwa dahil isang taon nang namamayagpag ang blog nya sa balat ng net e kinongrats na ko.
Yep yep! matapos ang sampung minutong tensyon sa loob ng interview room, matapos akong kapa-kapain ng doktor, matapos ang apat na x-ray, ang TB test, sputum at ESR na magsasabi kung may kanser ako dahil sa kunyitong x-ray na yan. Pagkatapos kong halos maiyak dahil ang mahal mahal pala ng mga test na yan pero hindi natuloy dahil natapakan ang paa ko nung bading na nasa likod ko. Finally, ito na pala yung madalas niyong sinasabi na …IN HIS TIME.
Tapos na ang panahon ng masyadong pag-iisip, depresyon, luka-luka moments at higit sa lahat yung pagtatanong sa sarili kung ano ang gagawin ko kung uuwi na lang kaya ako ng pinas at kung ano naman ang gagawin ko doon. Opo, I’m going somewhere soon.
No. Hindi pa tapos ang kwento dahil may bagong chapter pa lang na mag-uumpisa.
| 2.5 |
Viewed 714 times by 141 viewers

manilenya
Comment by 
