manilenya » Blog Archive

Subscribe

Sa wakas!

By manilenya | 38 Comments

Last updated: Tuesday, February 27, 2007

2000 noong ~~pinilit~~/hinimok ako ni nanay na mag-aral ng reflexology, hesitant ako dahil wala akong hilig sa pagmamasahe.Â Sa isip isip ko hindi kakayanin ng palad ko dahil ni hindi nga ako makapiga ng kalamansi ng maayos.Â Sabi niya iyong anak daw ng kumare niya ay freelance massage therapist ay nag-aapply sa Dubai. (Nasa Dubai na nga siya ngayon at may asawa ng ibang lahi doon.)

“Malay mo.” sabi pa niya.

Dahil sa wala naman akong ginagawa saka napansin ko rin na baka nga nagsasawa na si nanay na pakainin ako at si Aya ng tatlong beses isang araw sama ko na yung padamit, konting pera kapag lumalabas saka pampa-aral kay Aya, pumayag na rin ako sa wakas.Â Ilang pilitan pa yun na hindi ko na matandaan.

At long last nakapag enroll ako, nakahawak ng paa’t kamay ng mga kapwa ko estudyante, I found outÂ na matututo pa ako ng ibang massage therapy.Â Natapos ang isang buwang theory, nagpraktis sa mga kapatid, pinsan at ilang kamag-anak.Â Medyo nakakapagod din pala pero nakaka enjoy kaya sabi ko bakit di ko subukang mag-aral ng advance massage therapy which is chirotherapy.Â Ayaw ko ng paa at kamay lang ang nahahawakan ko.Â Gusto kong pagapangin ang buong palad sama ko na siko ko o pwedeng pati katawan ko idantay ko sa magiging pasyente (please note pasyente hindi kliyenta).Â Nakakapagod pero masarap.Â Masarap lalo na kung sasabihin ng pasyente ko na “ang sarap! ang sarap sarap!”

Pero pagkatapos kong mag-aral nito hindi ko rin naman ginamit, hindi ako naghanap-buhay bilang isang masahista.Â Tama na sa akin yung magmasahe kapag tinawag ng mga tyuhin at tyahin, at masahihin ang mga ulo at mga kamay ni tatay gabi-gabi habang nanonood siya ng TV.Â At noong huli masahihin ang mga balakang hanggang paa ni nanay noong nagkaroon siya ng problema sa paglalakad.

Medyo siguro dala ng hiya dahil sa hindi ako sanay humawak ng katawan ng may katawan kaya pinili ko na lang ang magtinda ng isda (negosyo ni nanay) kasama ni nanay.

Recently lang noong sipain na ko ng nanay ko papunta dito sa kinalalagyan ko nagamit yung pinag-aralan ko.Â Paminsan-minsang natatawag para magservice.Â Medyo nakakagulat dahil nagugustuhan ng karamihan ang pagmamasahe ko.

Pero habang nagugustuhan naman nila mukha namang paghihirapÂ para sa akin.Â Mahirap syempre, kahit na ba balingkinitan ang katawan ng mga babaeng namamassage ko, mayroon din mangilan-ngilang may katawan, at kapag lalaki naman (usually mga asawa din ng mga babaeng tumatawag sa akin) doble naman ang laki sa akin o mas pa.

Sabi nga ni younger sis dapat daw matuto din siya para naman mayroong tatrabaho sa katawan ko.Â Minsang sinubukan nyang masahihin ako kasabay ng akingÂ instruksyonÂ syempre, nangaykay ako sa sakit kinabukasan sa halip na marelaks.

Sa wakas (uy pumapalakpak! mawawakasan din ang mahabang entry)

Kagabi sa mall pagkaapos makabili ng bagong massage gadget ni kapatid at ni bayaw, sinubukan nilang gamitin ang bagong massage chair na promotion ng company.Â Niyaya pa ko ni sis na subukan din pero nag-inarte pa ko noong una.

“Try mo,”

“Ayaw ko nga, hiya ako di naman ako bibili e.” sabi ko.

“Ayaw itry, dalaga kasi.”Â Tinukso na ko ni younger sis noong huli.

Paano naman kasi since nasa ground floor kami, kitang kita kami ng mga taong nakatambay sa bawat floor.

Pero noong bandang huli hindi na ko nakatiis, pagtayo ni nanay siya namang upo ko.Â For 10 minutes trinabaho ng massage chair na nagkakahalaga ng S$8,800 mula talampakan ko hanggang leeg. Masarap pero hindi na siguro mauulit yun.

Kaunting palitan ng experience sa mamahaling massage chair noong pauwi na kami pero ang sabi ni younger sis “mas masarap pa rin ang haplos ng mga kamay mo.”

Naks naman!!!!

****************

Isang pagbati pala sa aking ka friendshipan sa kanyang kaarawan.Â Maligayang kaarawan po muy pinoy! Sumaiyo sana ang kapayapaan ng puso at isip, sama na natin ang good health at sana yumaman ka pang lalo

38 Comments »