Nahihirapan akong iaccess ang comment page, sitemeter ko at maging ang Gmail.  Kasing hirap mag-isip kung ano ba ang pwedeng iblag para sa araw na ito.  Mala-diary sana ang dating, ang tikas ng mukha kong maghabol akala mo may deadline sa pagbablag.  Sabi na nga ba e hindi naman kailangang araw-arawin dahil nawawala ang kalidad.  Kung baga sa produktong ibinebenta sa karaniwang tao…. kailangang bang magsuffer ang bibili nito.

Huwebes na, bukas Byernes sasapit na naman ang Linggo’t Sabado, iplinag ko na yung tatlong araw na nabanggit dahil baka hindi na ko makabalik, sa ibang araw naman. Sabi ko na nga ba e hindi na ko magdadiary, noong high school kasi ako bigla kong naisip na magdiary. Bumili pa ko ng isang malaking record book. OO record book hindi yung mala stationary na notebook o yung diary talaga, hindi kasi ako mahilig sa kaartehan o yung kinahihibangan ng mga teenager na magagandang klaseng notebook, mahal kasi.

Doon sa record book sumulat ako ng Dear Diary, pagkatapos sumulat ako ng medyo mahaba-habang kwento, nagkwento ako tungkol sa kras ko noon na kras din ng barkada ko at naging syota nya nung bandang huli. Kaya nga doon ko sinulat e kasi kahit barkada ko siya di ko maikwento baka sabihin nang-aagaw pa ko ng kras ng may kras. Nakita yung “diary” ko ng ewan ko kung si younger sis o si youngest sis, niloko ako….nainis ako. Pinilas ko yung pahina ng mala-diary kong kwento, nabuko ako e kaya sabi ko hinding hindi na ko magdiadiary pa ulit.

Ang ginawa ko sa record book, sinulatan ko ng isang plot, mga karakter at nagumpisa akong gumawa ng kwento, sabi ko pwedeng nobela pero hindi ko na nasundan pa yung inumpisahan kong kwento.  Tinamad ako.  Tamad kasi ako e.

Hanggang sa hindi ko na siya nagawa. Naging pakalat kalat nung record book ko, madalas makita tuloy ng mga bisita…babasahin pagkatapos sasabihin sa kin “….ang hilig mong gumawa ng ganito ano?” feeling ko tinutuya ako kaya sabi ko sa sarili ko “huling basa mo na yan ng sinasabi mong hilig kong gumawa nyan.” Hindi na nga ako gumawa.

Pero ito next time, pag nakita siya sabihin ko “basahin mo to”.

Viewed 375 times by 116 viewers