“Isa…dalawa…tatlo…apat…lima….” malumanay ang pagsambit sa bawat bilang. Tagalog ba ito? tanong ko sa sarili ko. Binibigkas ng babaing iyon ang mga numero habang hawak hawak niya ang mga daliri ng batang karga niya. Naroon ang may madamdaming yakap at sulyap.

Iyong mga sumusunod na eksena puro ingles na ang mga naririnig ko, Stories of Love ang pamagat ng palabas sa isang local English channel. Apat na kwento ng pamilya na may kuneksyon sa isa’t isa at ang kumuha ng atensyon ko ay ang istorya ng isang Pinay DH na iniwan ang anak noong maliit pa ito upang magtrabaho sa bansang Singapore para may maitustos sa paglaki at pag-aaral nito.

Hindi ko alam kung tunay na mga pinoy ang mag inang gumanap dahil puro ingles ang salita nila, at sa unang dinig pa lang singlish ang gamit ng lalaking nanggaling sa maynila para dalawin ang kanyang ina. Pero malinaw na malinaw sa aking pag gagap ng istorya na nakuha nila ang puso ng isang woman migrant na nanggaling sa pinas bilang third world country.

Halos hindi sila magkakilalang mag-ina, ang tanging larawan ng anak na naitatabi niya ay kuha pa noong sanggol pa lang ito. Ang alam lang niya tungkol sa bata ay ang naging sakit nito noong maliit pa. Alam niyang nag-aaral ito ngayon ng medisina at ang layo ng Singapore sa Pilipinas ay kasing layo din ng kanilang relasyon bilang mag-ina na pinaglayo ng panahon at kasalatan sa pera.

Ang pagdating ng anak para bisitahin siya sa unang pagkakataon ay nakapagdagdag ng karanasan niya sa piling ng isa’t-isa, nadagdagan na rin ang mga larawan nito na maitatabi niya at higit sa lahat narinig nito ang pagpapaalam niya at naramdaman ang kaniyang yakap ng sila’y muling maghiwalay. Ang anak bumalik ng pinas upang magpatuloy sa buhay at pag-aaral at ang ina ay patuloy na ibubuhos ang lakas sa pagtatrabaho para maipangtustos sa pag-aaral ng anak.

“Paalam inay.”

“Paalam anak.”

At ang muling pagyakap kasunod ang muling paghihiwalay.

(*maaring sabihin na kwento lang ito, walang pinaghugutan ng tunay na karanasan. Sino nga ba namang DH ang hindi uuwi sa loob ng 17 taon para bisitahin ang mga naiwang pamilya? May mangilan ngilan akong nakilala dito na madalang pa sa patak ng ulan kung umuwi ng pinas at bawat isa sa kanila ay may kaniya-kaniyang kwento.)

Viewed 410 times by 147 viewers