manilenya

silence,
originally uploaded by manilenya.

Nasa ika walong disc ako ng Korean teledrama na Sangdoo Let’s Go To School, at sa buong istorya ito ang ilang malilinaw na linya ang naiwan sa isip ko:

* Time is precious
* Life is good
* Life is precious
* Time is short
*

*

* Life is empty

Conflicting right?

Pero ganun naman talaga ang buhay diba? Conflicting.

Conflict within one self at conflict na dinidikta ng lipunan.

At nasa tao na mismo kung paano nya maa-oovercome ang conflict na ito.

……………………

I am breaking my silence. Ako na mismo ang bumasag ng katahimikang ginawa ko. Una dahil sa ayaw kong katulad ko ay magiging napakalungkot ang blog na ito, pangalawa ayaw kong makipag-usap kayo sa hangin sa tuwing napapadaan kayo dito.

Kaninang madaling araw nagsend ng message sa yahoo sms ko ang isang kaibigang nakilala online, Noong nagdecide ako na huminto sa pagchachat ang sabi niya sa akin ay huwag ko daw pigilin ang alon, huwag ko daw ihinto ang komunikasyon ko sa mga kaibigang nakilala online pero ang sabi ko “I don’t have friends…except you..at hindi ka madalas mag-online so no reason for me to log-on anymore.”

Pero katulad ng pagchachat noon, ayaw ko rin namang gawing isang obligasyon ang pagbablog, hayaan kong lumipad-lipad pansamantala ang isip ko at iblog ang gusto kong iblog.

Minsan gusto lang din natin ang katahimikan at mula sa pananahimik unti-unti tayong mag-iingay para mapansin muli.

Hindi ako nawawala, hindi ako nagtatago, dumating lang ang panahon ng kanormalan ko. Yung panahon na wala akong gustong gawin, panahon ng pag-iisip ng walang gaanong kwentang mga bagay. Panahon ng katahimikan ng katawan pero hindi ng diwa.

Pero hindi ako nangangako na tapos na nga ang katahimikan.

Viewed 990 times by 198 viewers